default_mobilelogo

MONOGRAFIE:

ACHMANOV A., Logika Arystotelesa, tłum. A. Zabłudowski, B. Stanosz, Warszawa 1965.

BANASZCZYK T., Studia z arystotelesowskiej teorii społeczno-politycznej, Katowice 1985.

BARNES J., Arystoteles, tłum. M. Siury, Warszawa 1995.

BIGAJ J., Zrozumieć metafizykę. Tom I, Toruń 2004.

BRENTANO F., Arystoteles i jego światopogląd, tłum. S. Kamińska, Kraków 2012.

CISZEWSKI M., Kardynała Bessariona interpretacja filozofii Platona i Arystotelesa, Lublin 1990.

CYCIURA P., Rola historii filozofii w punkcie wyjścia metafizyki na podstawie świętego Tomasza z Akwinu oraz Arystotelesa, Bydgoszcz 2006.

CZARTORYSKI P., Wczesna recepcja „Polityki" Arystotelesa na Uniwersytecie Krakowskim, Wrocław 1963.

ĆWIKLIŃSKI P., Konstytucja Aten. Świeżo odkryte dzieło Arystotelesa, Kraków 1892.

DAVYDOW J.N., Sztuka jako zjawisko socjologiczne. Przyczynek do charakterystyki poglądów etyczno-politycznych Platona i Arystotelesa, Kraków 1971.

DIETERICI, Teologia Arystotelesa przez Porfiriusza objaśniona, Lipsk 1980

DŁUBACZ W., Problem Absolutu w filozofii Arystotelesa, Lublin 1992.

DRYLA O., Problem egoizmu w etyce Arystotelesa, Kraków 2008.

GABRYL F., O kategoriach Arystotelesa, Kraków 1897.

GADAMER H.-G., Idea dobra w dyskusji między Platonem i Arystotelesem, tłum. Z. Nerczuk, Kęty 2002.

GALEWICZ W., Z Arystotelesem przez greckie tragedie. Glosy i ilustracje do „Etyki Nikomachejskiej”, Kraków 2002.

GALEWICZ W., Z Arystotelesem przez greckie tragedie 2. O błądzeniu, przymusie i dobrowolności, Kraków 2003.

GAŁKOWSKI J., Wolność moralna w ujęciu Sokratesa i Arystotelesa, Lublin 1973.

HAHN W., Żywoty Plutarcha wobec Arystotelesa „Athenaion politeia”, Lwów 1896.

IWANICKI J., O sylogistyce Arystotelesa, Warszawa 1965.

JAWORSKI M., Arystotelesowska i tomistyczna teoria przyczyny sprawczej na tle pojęcia bytu, Lublin 1958.

JAPOLA J., Poprawianie Arystotelesa czyli I.A. Richardsa koncepcja metafory, Lublin 1971.

KIECZEKIAN S.F., Nauka Arystotelesa o państwie i prawie, tłum. W. Voise, Warszawa 1955.

KORCIK A., Teoria sylogizmu zdań asertorycznych u Arystotelesa na tle logiki tradycyjnej, Lublin 1948.

KRĄPIEC M.A., Struktura bytu. Charakterystyczne elementy systemu Arystotelesa i Tomasza z Akwinu, Lublin 1963.

KRĄPIEC M.A., ŻELEŹNIK T. Arystotelesa koncepcja substancji, Lublin 1966.

KROKIEWICZ A., Arystoteles, Pirron, Plotyn, Warszawa 1974.

KURKIEWICZ R., Pięć żywotów Arystotelesa, Warszawa 1972.

KWIATKOWSKI T., Poznanie naukowe u Arystotelesa, Warszawa 1969.

KWIATKOWSKI T., Jan Łukasiewicz a problem interpretacji logiki Arystotelesa, Lublin 1980.

LEŚ T., Koncepcje mądrości w filozofii Sokratesa, Platona i Arystotelesa, Kraków 2016.

LEŚNIAK K., Arystoteles, Warszawa 1989.

ŁUKASIEWICZ J., Sylogistyka Arystotelesa z punktu widzenia współczesnej logiki formalnej, tłum. A. Chmielewski, Warszawa 1988.

ŁUKASIEWICZ J., O zasadzie sprzeczności u Arystotelesa, Warszawa 1987.

MARYNIARCZYK A., Pluralistyczna interpretacja rzeczywistości. Dzieje arystotelesowskiej koncepcji substancji, Lublin 1998.

MILEWSKI T., Arystoteles jako badacz stylu, Poznań 1949.

PACZOS K., Podstawy teorii moralności. Zagadnienia podstawowe z etyki filozoficznej i teologicznej: perspektywa Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu, Gdańsk 2011.

PAŃPUCH Z., W poszukiwaniu szczęścia. Śladami aretologii Platona i Arystotelesa, Lublin 2015.

PAŃPUCH Z., Szczęście a polityka. Aretologiczne podstawy politologii Platona i Arystotelesa, Lublin 2015.

PETRYCY Z PILZNA S., Przydatki do „Ekonomiki” i „Polityki” Arystotelesowej, Warszawa 1956.

PLEZIA M., Znaczenie i funkcja „mimesis” w „Poetyce” Arystotelesa, Lublin 1983.

PLISZCZYŃSKA J., Czar przyjaźni. Z rozmyślań na VIII i IX księgą „Etyki Nikomachejskiej” Arystotelesa, Lublin 1968.

POKULNIEWICZ A., Zagadnienie pierwszych przyczyn skończoności wszechświata w traktacie Arystotelesa „O niebie”, Warszawa 2010.

PRZYBYSŁAWSKA W., Przyjaźń w etyce Arystotelesa, Lublin 1935.

REBEKA J., Komentarz Pawła z Worczyna do „Etyki Nikomachejskiej” Arystotelesa z 1424 roku, Wrocław 1970.

RYBICKI P., Arystoteles. Początki i podstawy nauki o społeczeństwie, Wrocław–Warszawa–Kraków 1963.

SALAMUCHA J., Pojęcie dedukcji u Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu, Warszawa 1930.

SCHNEIDER S., Isokrates wobec „Politei ateńskiej” Arystotelesa, Kraków 1895.

SIWECKI J., W sprawie klasyfikacji nauk u Platona i Arystotelesa, Warszawa 1960.

SŁUPECKI J., Uwagi o sylogistyce Arystotelesa, Lublin 1946.

SŁUPECKI J., Z badań nad sylogistyką Arystotelesa, Warszawa 1948.

SMOLAK M., Przyjaźń w świetle etyki Arystotelesa, Kraków 2013.

SOWA J., Między erosem a arete. Przyjaźń w etyce Platona i Arystotelesa, Łódź 2009.

STĘPA J., Metafizyczne podstawy nauki Arystotelesa o państwie, Warszawa 1935.

TOKARCZYK R., Prawo naturalne w świetle filozofii Arystotelesa, Lublin 1980.

VOEGLIN E., Arystoteles, tłum. M. Matyszkowicz, Warszawa 2011.

WĄSIK W., Kategorie Arystotelesa pod względem historycznym i semantycznym, Warszawa 1909.

WĄSIK W., Organon. Pierwszy traktat „Kategorie”, Warszawa 1912.

WĄSIK W., Poglądy pedagogiczne Platona i Arystotelesa ze stanowiska metodyki ogólnej, Warszawa 1912.

WRÓBLEWSKI W., Filozofia praktyczna Arystotelesa i jej antropologiczne aspekty, Toruń 1992.

ŻAROWSKI M., Tarcza Arystotelesa, Wrocław 1999.

 

ARTYKUŁY:

ADAMCZYK S., Arystotelesowska koncepcja ruchu, „Roczniki Filozoficzne” 17 (1969).

ADAMCZYK S., Różnica między istotą a istnieniem substancjalnym w nauce Arystotelesa, „Ruch Filozoficzny” 7 (1959).

ADAMCZYK S., Arystotelesowsko-tomistyczna koncepcja formy substancjalnej, „Roczniki Filozoficzne” 12 (1964).

Andrzejuk A., Arystoteles w interpretacji św. Tomasza z Akwinu, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

AUSTIN J.L., Tagathon i eudaimonia w „Etyce” Arystotelesa, tłum. B. Chwedeńczuk, [w:] J.L. Austin „Mówienie i poznawanie”, Warszawa 1993.

BABIŃSKI M., Wokół toposu. Stanowisko Arystotelesa w niektórych kwestiach logicznych, „Roczniki Humanistyczne KUL” 49 (2001).

BANASZCZYK T., Etyka a polityka według Arystotelesa, „Studia Filozoficzne” 1 (1977).

BANASZCZYK T., Pojęcie sprawiedliwości u Arystotelesa, „Studia Filozoficzne” 1 (1973).

BAŃKA J.S., Związek bytu i prawdy w filozofii pierwszej Arystotelesa. [w:] B. Dembiński (red.), „W kręgu filozofii klasycznej”, Katowice 2000.

BAŃKA J.S., Nauka o prawdzie Arystotelesa. Podstawa ontologicznej jedności syntezy kategorialnej, „Folia Philosophica” 18 (2000).

BASTEK A., Brama alethei. Warunki prawdziwości według Arystotelesa, „Humanistyka i Przyrodoznawstwo” 9 (2003).

BASTEK A., Każda rzecz w jakim stopniu jest bytem, w takim też stopniu zawiera prawdę, [w:] A. Bastek, „Bycie i myślenie są identyczne. Siedem komentarzy ontologicznych”, Olsztyn 2004.

BERTI E., Pojęcie społeczeństwa politycznego u Arystotelesa, „Hybris” 24 (2014).

Biesaga T., Współczesny renesans Arystotelesa etyki cnót, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

BIGAJ J., Charakterystyka poznania filozoficznego według Arystotelesowskiej „Metafizyki”, „Zagadnienia Naukoznawstwa” 3 (2002).

BIGAJ J., Fragmenty zaginionego pisma Arystotelesa „O ideach” zachowane w „Metafizyce”, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 3–4 [40] (1994).

BIGAJ J., Arystotelesowska 'metafizyka' jako umiejętność definiowania, „Przegląd Filozoficzny” 3 (2002). 

Bleja P., O współczesnych zainteresowaniach filozofią Arystotelesa, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

BŁASZCZYK P., MRÓWKA K., Euklides  i Arystoteles o ciągłości. Część I. Euklides, „Filozofia Nauki” 4 [84] (2013).

BOJARSKI J.S., Arystoteles na Zachodzie i w Polsce w ostatnim dwudziestoleciu, „Meander” 7–8 (1963).

BORNOWSKA M., Platon i Arystoteles o muzyce, „Zeszyty Naukowe Akademii Muzycznej w Warszawie” 46 (1999). 

BOUŻYK M.M., Arystotelesowska koncepcja racjonalności wobec faktu mitu, „Studia Bobolanum” 1 (2002).

BUGAJ R., Koncepcje elementów ognia i powietrza u Arystotelesa i ich rola w procesach spalania i oddychania, „Kwartalnik Nauki i Techniki” 1 (1980).

CHODKOWSKI R., Nowsze próby interpretacji Arystotelesowskiej κaθαρσις [w:]  ,,Z zagadnień literatury greckiej’’, (red.) J. Pilszczyńska, Lublin 1978.

CHOJNACKI P., Metoda dialektyczna Arystotelesa jako droga do zasadniczych przesłanek filozofii i nauki, „SPCH” 1965.

CHOJNACKI P., Nauka wyidealizowana i nauka faktyczna w epistemologii Arystotelesa, „Sprawozdania Towarzystwa Naukowego Warszawa” 40 (1947).

CHUDZIŃSKA K., Arystotelesowska koncepcja śmierci, [w:] B. Andrzejewski (red.), „Tradycja i postęp. Studia z historii filozofii.”, Poznań 1997.

CZACHOROWSKI M., Arystotelesa koncepcja jedności i nierozerwalności małżeńskiej przyjaźni, „Studia nad Rodziną” 1 (2002).

CZARNAWSKA M., O uwarunkowaniach Arystotelesowej interpretacji teorii idei, „Studia Filozoficzne” 4 (1984).

CZARNIK T., Zło w filozofii Arystotelesa, [w:] R. Wiśniewski (red.), ,,Studia z dziejów filozofii zła”, Toruń 1999.

CZERWIŃSKA J., Poetyka Arystotelesa a tragedia eurypidejska (Zagadnienia wybrane do studium porównawczego), „Meander” 9–10 (1995). 

CZEŻOWSKI T., Arystotelesa teoria zdań modalnych, „Przegląd Filozoficzny” 39 (1936).

CZEŻOWSKI T., Przyczynek do sylogistyki Arystotelesa, „Studia Societatis Scientiarum  Toruniensis”, t. II, nr 2.

DANYSZ A., Pedagogika Arystotelesa, „Eos” 10 (1904).

DĄMBSKA I., O etyce Arystotelesa, „Filomata” 331 (1979).

DŁUBACZ W., Arystotelesa problem ousia, „Roczniki Filozoficzne” 39–40 (1991–1992). 

DŁUBACZ W., Kosmos Arystotelesa, „Meander” 1995 [oraz] „Summarium” 26–27 (1997–1998).

DOMAŃSKI J., Metafizyka Arystotelesa i fizyka pierwszych filozofów (Uwagi o nazwie, pojęciu i przedmiocie metafizyki), „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 36 (1991).

DOMAŃSKI J., Przygodność, zmienność, wolność. Glosa do „Etyki Nikomachejskiej” Arystotelesa, „Przegląd Tomistyczny” 2 (1986).

DOMAŃSKI J., Dlaczego poezja jest bardziej filozoficzna od historii? Glosa do dziewiątego rozdziału „Poetyki" Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzny” 2 (1992). 

DOUGLAS R.B., Arystotelesowska koncepcja komunikacji retorycznej, tłum. W. Krajka, „Pamiętnik Literacki” 68 [1] (1977).

DRYLA O., O Arystotelesowskiej koncepcji rywalizacji moralnej, „Principia” 41–42 (2005).

DUMA T., Problem prawdy w filozofii Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” KUL 61 (2013).

DUNAJEWSKI H., O niektórych aspektach poglądów ekonomicznych Arystotelesa, „Menander” 10 (1955).

FATTAL M., Arystotelesowa teoria poznania rozumowego i sądu, tłum. P. Domański, „Studia Antyczne i Mediewistyczne” 2 (2004).

Flis K., Koncepcja przyczyn substancji według Arystotelesa, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

GAJEK M., Człowiek jako obywatel w myśli Arystotelesa, „Zoon Politikon” 1 (2010).

GALEWICZ W., O Arystotelesowskiej teorii poznania praktycznego, „Roczniki Filozoficzne KUL” 50 (2002).

GALEWICZ W., Samowystarczalność najwyższego dobra u Platona, Arystotelesa i Tomasza z Akwinu, „Roczniki Filozoficzne KUL” 49 (2001).

GALEWICZ W., Arystoteles o nieopanowaniu i nieodporności, „Kwartalnik Filozoficzny” 2000.

GALEWICZ W., O egoizmie Arystotelesa, „Znak” 11 (2000).

GŁOWALA M., Problem mieszania się (mixis) w Arystotelesowej dyskusji z Anaksagorasem, „Przegląd Filozoficzny” X (2001).

GŁOWALA M., Problem substancjalności uniwersaliów w metafizyce Arystotelesa, [w:] B. Dembiński (red.), „W kręgu filozofii klasycznej”,  Katowice 2000.

GOGACZ M., Pochwała filozofii Arystotelesa, „Studia Philosophiae Christianae” 16 (1980).

GONDEK P., Złożenie materii i formy jako ontyczna podstawa pluralizmu w filozofii Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne KUL” 61 (2013).

GONTARSKI W., Prawda arystotelesowska w procesie administracyjnym i sądowo-administracyjnym, „Acta Universitetis Lodzensis. Folia Iuridica” 73 (2014).

GÓRSKA A., Arystoteles nad popiersiem Homera, czyli jak Stagiryta wspomaga malarzy w obronie sztuki przed Platonem, „Meander” 4 (2000).

GRODZIŃSKI E., Nazwy puste w logice Arystotelesa a w logice współczesnej, „Edukacja Filozoficzna” 7 (1989).

Herzberg S., Nauka o czynach złych samych w sobie w ujęciu Arystotelesa [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

HUDZIK J.P., Problematyczność pojęcia polityki. Rozważania wokół Platona i Arystotelesa, [w:] „Człowiek i polityka. Księga jubileuszowa z okazji 65. urodzin Profesora Jerzego Gałkowskiego”, J. Kłos, A. Noras (red.), Lublin 2002.

IWANICKI J., O sylogistyce Arystotelesa, „Studiae Philosophiae Christianae” 1 (1965).

JANIK J., Próba interpretacji arystotelesowskiej teorii hylemorfizmu w świetle fizyki współczesnej [w:] „Logos i ethos”, (red.) M. Jaworski, Kraków 1971.

JANUSZKIEWICZ M., O pojęciu mimesis w „Poetyce” Arystotelesa, „Sztuka i Filozofia” 21 (2002).

JAROSZYŃSKI P., Kalokagathia, „Człowiek w Kulturze” 2 (1993).

JAROSZYŃSKI P., Spór o przedmiot „Metafizyki” Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 31 (1983).

JAROSZYŃSKI P., Arystoteles — twórcą podstaw kultury intelektualnej świata, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

JUDYCKA J., Działalność translatorska Wilhelma z Moerbeke w odniesieniu do niektórych traktatów Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 37–38 (1989–1990). 

JUSIAK J., Arystotelesowska koncepcja metafizyki, „Kwartalnik Filozoficzny” 4 (1997).

KALINOWSKI G., Arystotelesowska teoria sprawczości intelektualnej czyli o dwu pojęciach mądrości, „Roczniki Filozoficzne” 5 (1955–1957).

KALINOWSKI J., Za przykładem „Etyki Nikomachejskiej”, „Roczniki filozoficzne” 27 (1979).

KAMIŃSKI S., Idealna a faktyczna metoda naukowa u Arystotelesa, „Sprawozdania z Czynności Wydawniczej i Posiedzeń Naukowych oraz Kronika TN KUL” 13 (1962).

KAMIŃSKI S., Koncepcja nauki u Arystotelesa, „Zagadnienia Naukoznawstwa” 16 (1980).

KARANDASHEV Y.N., Traktat „O duszy”. Rozwój czy pochodzenie?, „Horyzonty psychologii” 2 (2012).

KASPERKIEWICZ K.M., Przyjaźń, jej miejsce i zadanie w systemie filozofii moralnej Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 11 (1963).

KOMOROWSKI M., Pojęcie teologii w pismach Platona i Arystotelesa, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Philosophica” 26 (2013).

KOMSTA M.A., Aleksander z Afrodyzji: problem relacji między duszą a ciałem, „Przegląd Filozoficzny” 3 [83] (2012).

Komsta M.A., Arystoteles w komentarzach Aleksandra z Afrodyzji i Temistiusza. Interpetacja koncepcji Pierwszego Poruszyciela jako źródła ruchu ciał niebieskich („Metafizyka”, ks. XII, 7), [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

KOMSTA M.A., Arystotelesowska nauka o przyjemności w „Ethica problemata” Aleksandra z Afrodyzji, „Studia Antyczne i Mediewistyczne” 4 [39] 2006.

KOMSTA M.A., Późnoantyczne próby obalenia determinizmu: Aleksander z Afrodyzji i Chalcydiusz, „Roczniki Filozoficzne” 56 (2008). 

KONIK E., Arystoteles i jego czasy, „Antiquitas” 12 (1984).

KOPANIA J., Ucieczka Arystotelesa, „Idea” 9 (1997).

KORCIK A., Entymematy u Arystotelesa, „Sprawozdania Wydziału Nauk Społecznych PAN” 9 (1966).

KORCIK A., Metoda Leibniza interpretacji logiki Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 4 (1954).

KORCIK A., O tak zwanym ‘sorycie Arystotelesa’ i ‘sorycie Gocleniusa’, „Przegląd Filozoficzny” 41 (1938).

KORCIK A., Olympiodor o stosunku logiki do filozofii w szkole stoików, perypatetyków i platoników, „Roczniki Filozoficzne” 5 (1955–1957).

KORCIK A., Weryfikacja sylogistyki Arystotelesa metodą Gergonne’a, „Roczniki Filozoficzne” 5 (1955–1957).

KORCIK A., Zdania egzystencjalne u Arystotelesa, „Polonia Sacra” 6 (1953–1954).

KOROBCZAK P., W kwestii działania: Nietzsche i Arystoteles, „Principia” 32–33 (2002).

KOROLEC B., „Etyka nikomachejska” Arystotelesa (Próba odczytania), „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 34 (1989).

KOROLEC J.B., ,,Komentarz Średni” Awerroesa do „Etyki Nikomachejskiej” Arystotelesa, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”, Sectio F: Historia, 45 (1990). 

KOROLEC J.B., O wolności wyboru (próba przedstawienia poglądów Arystotelesa) [w:] „Na krawędzi epoki. Rozwój duchowy i działanie człowieka”, J. Rudniański, M. Murawski, Warszawa 1985. 

KORWIN-ŁOPUSZAŃSKI J., Gniew i strach w etyce Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 29 (1981).

KOWALCZYK S., Z dziejów perypatetyckiego opisu dobra (Arystoteles, św. Tomasz z Akwinu, F. Brentano), „Roczniki Filozoficzne” 14 (1966).

KOWALCZYK., Arystoteles a idea demokracji, „Roczniki Nauk Społecznych” 1 (2002).

KRAUZE-BŁACHOWICZ K., Arystotelesa charakterystyka substancji w kategoriach ruchu i natury, „Przegląd Filozoficzny” 3 (1992). 

KRĄPIEC M.A., O rozumienie Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 13 (1965).

KRĄPIEC M.A., Zagadnienie przedmiotu metafizyki Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 12 (1964).

KRĄPIEC M.A., Arystoteles, „Człowiek w Kulturze” 8 (1996). 

KROKIEWICZ A., O „wielkodusznym człowieku” Arystotelesa, „Meander” 1950.

KRUK K., Arystotelesowska krytyka poglądów Empedoklesa na powstanie życia, „Rocznik Filozoficzny Ignatianum” 1 (2014).

KRUPA P., Arystoteles w kazaniach św. Tomasza, „Przegląd Tomistyczny” 21 (2015).

Krupińska-Sadach K., Arystotelesowska „Historia Animalium”, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

KURDZIAŁEK M., Wokół Arystotelesowego określenia filozofii pierwszej jako teologii, „Roczniki Filozoficzne” 39–40 (1991–1992). 

KWIATKOWSKI T., Dialektyka Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 11 (1963).

KWIATKOWSKI T., O tak zwanym sylogizmie istoty u Arystotelesa, „Annales UMCS” 19 (1964).

KWIATKOWSKI T., Prawo tożsamości u Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 9 (1961).

KWIATKOWSKI T., Prymat i niezależność wiedzy teoretycznej według rozdziałów 1 i 2 księgi A „Metafizyki”. Antyrelatywistyczny program głównego dzieła Stagiryty, [w:] T. Kwiatkowski „Szkice z historii logiki ogólnej”, Lublin 1993 [oraz] „Wartość bycia. Władysławowi Stróżewskiemu w darze”, (red.) D. Karłowicz, J. Lipiec, B. Markiewicz, B. Szymańska, Kraków–Warszawa 1993.

KWIATKOWSKI T., Rozumowanie ‘hoti’ i ‘dioti’ u Arystotelesa, „Annales UMCS” 16 (1961).

LABNO K., Pamięć a czas — od Arystotelesa do św. Tomasza, „Tarnowskie Studia Teologiczne” 1 (2014).

Libowski Ł., Arystotelesa rozumienie głosu, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

ŁAPIŃSKI K., Simplikios, czytelnik Epikteta, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 3–4 [40] (2014).

ŁOJEK S., Kim jest megalopsychos, „Etyka” 40 (2007).

ŁUKASIEWICZ J. O sylogistyce Arystotelesa, „Sprawozdania PAU” 44 [6] (1939) [oraz] Z zagadnień logiki i filozofii, Warszawa 1961.

MAJERAN R., Arystoteles o starości, „Vox Patrum” 56 (2012).

MAJEWSKI P., Praktyki słowne a samostanowienie podmiotu w „Poetyce” Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 1–2 [33] (2012).

MAKOWSKI P., Dynamis. Metafizyczne pojęcie możności i jego rola w filozofii praktycznej Arystotelesa, „Diametros” 33 (2012).

MALMON M., Aktualność sylogistyki modalnej Arystotelesa w XXI wieku, „Annales UMCS”, sectio I, 28 (2005).

MARCINKOWSKA-ROSÓŁ M., Arystoteles i chaos prekosmiczny (De cael. 3.2, 301a11–20), „Diametros” 35 (2013).

MARCINKOWSKA-ROSÓŁ M., Koncepcja bestialstwa (thēriotēs) w „Etyce Nikomachejskiej” Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne KUL” 3 (2016).

Marcos A., Arystoteles i świat po-nowożytny, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

MARKOWSKI M., Platon i Arystoteles w nauce średniowiecznej, „Filomata” 403 (1991). 

MARYNIARCZYK A., Metafizyka Arystotelesa — uniwersalny paradygmat filozofii, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

MATUSZAK M., O wiedzy potencjalnej i aktualnej w platońskim „Teajtecie” i filozofii Arystotelesa [w:] „Kolokwia Platońskie. ΘΕΑΙΤΗΤΟΣ”, Α. Pacewicz (red.), Wrocław 2007.

MICHAŁOWSKI W., Implikacje i sylogizmy hipotetyczne u wczesnych perypatetyków, „Ruch Filozoficzny” 28 (1970).

MICHAŁOWSKI W., Logiczne aspekty problematyki ruchu i możliwości u Arystotelesa, Diodora, Filona i Chryzypa, „Ruch Filozoficzny” 26 (1968).

NIEMIERSKA-PILSZCZYŃSKA J., Czas przyjaźni. Z rozmyślań nad VIII i IX księgą „Etyki Nikomachejskiej” Arystotelesa, „Roczniki Humanistyczne TN KUL” 1968.

NIEZNAŃSKI E., Ontologiczne podstawy logiki Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzny” 1 (2002).

NOWAK L., Arystotelesa teoria nauki. Cz.1, „SPCH” 1976.

NOWAK P., Roztropność wielkoducha (Uwagi o „Etyce Nikomachejskiej”), „Kronos” 3 (2007).

NOWIK A.M., Koncepcja duszy człowieka w dziełach Arystotelesa, [w:] G.P. Dudzik, R.A. Muszyńska, A.M. Nowik, „O duszy. Arystoteles. Tomasz z Akwinu”, Warszawa 1996.

OLESIŃSKI D., Epistemologiczne uwarunkowania koncepcji Absolutu — Arystoteles a Plotyn, „Przegląd Filozoficzny” 3 (1997).

PACEWICZ A,  Aleksander z Afrodysias i jego „Komentarz do Metafizyki” Arystotelesa I, 6, „Studia Antyczne i Mediewistyczne” 3 (2005).

PACEWICZ A., Arystotelesowa interpretacja ontologii Platona. „Nowa interpretacja” – pytania i wątpliwości, [w:] B. Dembiński (red.), „W kręgu filozofii klasycznej”, Katowice 2000.

Pańpuch Z., Aretologia Arystotelesa — podstawą budowania etyki i polityki, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

PIWOWARCZYK R., Noetyka Arystotelesa. Miejsce ‘nous’ w strukturze człowieka, „Łódzkie Studia Teologiczne” 17 (2008).

PLEZIA M., Arystoteles i arystotelizm, „Meander” 34 (1979).

PLEZIA M., Biografowie Arystotelesa, „Meander” 36 (1981).

PLEZIA M., Geneza memoriału Arystotelesa do Aleksandra Wielkiego z 330 roku,  „Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Nauk Społecznych PAN” 8 (1965).

PLEZIA M., Liryki Arystotelesa, „Classica Wratislaviensia” 13 (1990).

PLEZIA M., Ludzkie oblicze Arystotelesa, „Meander” 16 (1961).

PLEZIA M., Najstarsze echo lektury Arystotelesa w piśmiennictwie polskim, „Meander” 47 (1992).

PLEZIA M., Ptolemeuszowy „Żywot Arystotelesa”, [w:] M. Plezia, „Okruchy ze stołu Arystotelesa i Cycerona. Studia i szkice”, (opr.) B. Brzuska, Warszawa–Kraków 2000.

PLEZIA M., List Arystotelesa do Aleksandra w wersji arabskiej, „Meander” 16 (1961). 

PLEZIA M., Nowe wydanie fragmentów Arystotelesa, „Meander” 47 (1992).

PŁOTKA M., Habitus w koncepcji Arystotelesa i jego średniowiecznych komentatorów, „Hybris” 31 (2015).

PODBIELSKI H., Czym są pisma „eksoteryczne” Arystotelesa, „Roczniki Humanistyczne” 1998.

PODBIELSKI H., Starożytne świadectwa o Arystotelesie, „Roczniki Humanistyczne” 1996.

PODBIELSKI H., Założenia „Retoryki” Arystotelesa, „Roczniki Humanistyczne” 36 (1988). 

POKULNIEWICZ A., Komentarz do traktatu Arystotelesa „O powstawaniu i niszczeniu” 335a 24–338b 19, „Edukacja Filozoficzna” 37 (2004).

POKULNIEWICZ A., Rola przyczyn w powstawaniu i niszczeniu w traktacie Arystotelesa „De generatione et corruptione”, „Edukacja Filozoficzna” 34 (2002).

POKULNIEWICZ A., Zagadnienie ciał złożonych w traktacie Arystotelesa „O powstawaniu i niszczeniu”, „Edukacja Filozoficzna” 43 (2007).

POKULNIEWICZ A., Zagadnienie elementów u Arystotelesa w traktacie „O niebie” i „O powstawaniu i niszczeniu”, „Edukacja Filozoficzna” 40 (2005).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Arystotelesa teoria kategorii jako koncepcja metodologiczna, „Symbolae Philologorum Posnaniensium” 3 (1977).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Metodologiczne aporie Arystotelesa I (Przekład i komentarz „Metaph.” B 1–3), „Meander” 2 (1981).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Metodologiczne aporie Arystotelesa II (Przekład i komentarz „Metaph.” B 4–7), „Meander” 8–9 (1981).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Z Arystotelesowego słownika filozofii I (Podstawowe pojęcia filozofii przyrody w „Met.” V), „Meander” 1 (1979).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Z Arystotelesowego słownika filozofii II (Pojęcia kategorialne w „Metaph.” V), „Meander” 4 (1979).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Z Arystotelesowego słownika filozofii III (Pojęcia polaryzujące w „Metaph.” V), Meander 8 (1979).

PORAWSKI R., WESOŁY M., Z Arystotelesowego słownika filozofii IV (Podgrupy relacyjne w „Metaph.” V), „Meander” 10 (1979).

RICOEUR P., Zawiązanie intrygi. Czytając „Poetykę” Arystotelesa, tłum. P. Murzański, „Logos i Ethos” 6 [1] (1998).

ROSIAK M., Arystotelesowski substancjalizm i jego nowożytne modyfikacje [w:] „Studia Whiteheadiana. Polskie badania nad filozofią A.N. Whiteheada”, 2003.

ROSIAK M., Metafizyka genezy: Arystoteles i Whitehead, „Roczniki Filozoficzne” 50 (2002).

ROSIAK M., Arystotelesowska próba rozwiązania aporii skrajnego realizmu pojęciowego Platona, „Przegląd Filozoficzny” 4 (2001).

ROSKAL Z.E., Model świata dwusferycznego w kosmologii Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 3 (1999).

RZEPIELA M., O jabłku czyli, jak umierał Arystoteles, „Menader” 48 (1993). 

SARNOWSKI S., Platon i Arystoteles, czyli dwie wizje filozofii, [w:] „Wokół ideałów i wartości. Dylematy filozoficzne i praktyczne. Księga dedykowana pamięci Profesora Seweryna Dziamskiego”, A. Jamroziakowa, E. Jeliński (red.), Poznań 2005.

SIWECKI J., Rozumowanie praktyczne i prawda praktyczna u Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzny” 38 (1935).

SKWARA M., O Arystotelesowskiej teorii dowodzenia retorycznego, „Pamiętnik Literacki” 4 (1994). 

SMOLAK M., Drugi rozdział siódmej księgi „Etyki Eudemejskiej” (EE VII 2, 1235b13–1238b14). Wprowadzenie, „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 61 (2016).

SNIEŻYŃSKI K., Arystoteles i metafizyczny model filozofii pierwszej, „Kwartalnik Filozoficzny” 4 (2004).

SOŁTYSIAK M., Heideggerowska krytyka zdroworozsądkowego rozumienia czasu u Arystotelesa, „Logos i Ethos” 1 (2005).

SOUSEDIK S., Walerian Magni jako komentator i krytyk Arystotelesa, tłum. J. Goszczyńska, „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 27 (1982).

SOWA J., Czas jako budowniczy i niszczyciel związków przyjaźni w „Etyce nikomachejskiej” Arystotelesa, [w:] „Kategorie i funkcje czasu w ujęciu starożytnych”, J. Czerwińska et al. (red.), Łódź 2009.

SOWA J., O tajemniczych „ruchach” w „De generatione animalium” IV 3. Płeć żeńska w Arystotelesowskiej teorii dziedziczenia, „Roczniki Filozoficzne KUL” 3 (2016).

STEFAŃCZYK A.P., Teoretyczne założenia „Retoryki” Arystotelesa, [w:] J. Axer (red.), „Retoryka antyczna i jej dziedzictwo”, Warszawa 1996.

STEFAŃSKI W., Pochwała Arystotelesa, „Eos” 82 (1994). 

STRAUSS L., O ,,Polityce” Arystotelesa, tłum. T. Merta, M. Pietrzak-Merta, „Kronos” 2 (2008). 

SWIEŻAWSKI S., Nauka o duszy w „Metafizyce” Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzny” 1938.

SYLWESTRZAK, Filozofia sprawiedliwości Arystotelesa, „Stud. Balt. Adm.” 1997.

SYNOWIECKI, Arystotelesa koncepcja substancji a współczesne pojecie układu fizycznego, „Studia Filozoficzne” 3 (124) 1976.

SZAWIEL T., Arystotelesowska phronesis a badania społeczne, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 20 [2–3] (2008).

Śnieżyński M.,  Filozoficzna koncepcja ruchu w kosmologii Arystotelesa, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

ŚRODA M., „Etyka Nikomachejska” Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzny” 2 (1992). 

TATARKIEWICZ W., Trzy etyki Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzny” 1933.

THOMPSON E.M., Racjonalizm Arystotelesa czy racjonalizm oświecenia, „Znaki Czasu” 28 (1992). 

TIURYN T., Metafizyka Arystotelesa i metafizyka Aleksandra z Afrodyzji, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 3–4 [40] (1994).

TIURYN T., Status formy w „Metafizyce” Arystotelesa [w:] A. Górniak (red.), „Wokół pojęcia logosu”, Warszawa 2003.

TIURYN T., Wprowadzenie do zagadnienia substancji w „Metafizyce” Arystotelesa, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 3 (2003).

TIURYN T., Przedmiot poznania i definicji. Problem uniwersaliów w ujęciu Boecjusza i Aleksandra z Afrodyzji, „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 60 (2015).

TIURYN T., Z powrotem do Arystotelesowskiej teorii znaczenia, „Przegląd Tomistyczny”  22 (2016).

TIURYN T., Forma, natura, ogólność. Aleksandra z Afrodyzji koncepcja uniwersaliów, „Archiwum Historii Filozofii i Myśli Społecznej” 61 (2016).

TROCHNOWICZ B., Wpływ filozofii starożytnej Grecji na współczesne wychowanie moralne. Poglądy Sokratesa, Platona i Arystotelesa [w:] „Filozoficzne wizje i modele świata”, W. Kamińska, S. Konstańczak (red.), Słupsk 2002. 

TUSZYŃSKA-MACIEJEWSKA K., Arystotelesowe wskazówki dla aktorów, czyli o przenikaniu się sztuk, „Meander” 4–5 (2002).

Wald B., Roztropność. Podstawa praktycznej mądrości w ujęciu Arystotelesa, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

WASZKINEL R., Arystotelesowskie elementy w metafizyce Bergsona, „Roczniki Filozoficzne” 32 (1984).

WĄSIK W., Arystoteles w Polsce, „Collectanea Theologica” 23 (1952).

WESOŁY M., Pojęcie prawdziwości przedpredykatywnej u Arystotelesa, [w:] R. Kozłowski (red.), „Tradycja i współczesność”, Poznań 1981.

WESOŁY M., „Phronesis” — roztropność jako racjonalność praktyczna według Arystotelesa, [w:] „Filozofia a sfera publiczna”, P. Orlik, K. Przybyszewski (red.), Poznań 2012.

WESOŁY M., Arystotelesa kategorie przypadłości, „Eos” 65 (1977).

WESOŁY M., Arystotelesa teoria kategorii jako koncepcja metodologiczna, Symbolae Philologorum Posnaniensium” 2 (1975).

WESOŁY M., Arystotelesowska koncepcja prawdy, „Studia Filozoficzne” 1–2 (1983).

WESOŁY M., Ku semantycznej interpretacji kategorii Arystotelesa, „Studia Metodologiczne” 22 (1983).

WESOŁY M., Platon i Arystoteles w ocenie Kanta, „Przegląd Filozoficzny” 3 (1997). 

WESOŁY M., Uwagi o arystotelesowskiej koncepcji prawdy, „Studia Filozoficzne” 3 (1978).

WESOŁY M.,  „System analityczny” Platona w relacji krytycznej Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 56 (2008). 

WESOŁY M.,  Dusza żywienna (wegetatywna) zwierząt w koncepcji Arystotelesa, [w:] „Człowiek w świecie zwierząt — zwierzęta w świecie człowieka”, K. Ilski (red.), Poznań 2012.

WESOŁY M., „Mimesis” dramatyczna według Platona i Arystotelesa, „Eos” 84 (1996).

WESOŁY M., Arystoteles (Z elegii do Eudemosa), „Meander” 44 (1989).

WESOŁY M., Arystotelesowa 'episteme': przedmiot i metoda [w:] J. Such, M. Szcześniak (ed.), „Z epistemologii wiedzy naukowej”, Poznań 1989.

WESOŁY M., Arystotelesowska koncepcja prawdziwości zdań, [w:] S. Kaczmarek (red.), Idee i rzeczywistość. Z badań nad tradycją filozoficzną”, Poznań 1980.

WESOŁY M., Koncepcja wyjaśniania w świetle apodejktyki Arystotelesa. Cz. I, „Studia Metodologiczne” 24 (1985).

WESOŁY M., Koncepcja wyjaśniania w świetle apodejktyki Arystotelesa. Cz. II, „Studia Metodologiczne” 25 (1991).

WESOŁY M., Ku analitycznej interpretacji sylogistyki Arystotelesa, „Symbolae Philologorum Posnaniensium” 9 (1992).

WESOŁY M., Parmenides z Elei — physikos i „Parmenides" Platona — dialektikos: ku diaporetycznej wykładni filozofii Arystotelesa, [w:] P. Jaroszyński (red.), „Metafizyka w filozofii”, Lublin 2004.

WESOŁY M., Physis – anthropos – techne w koncepcji Arystotelesa, „Studia Classica Et Neolatina” 3 (1998).

WESOŁY M., Przyczyna i wyjaśnianie ejdetyczne według Arystotelesa, „Symbolae Philologorum Posnaniensium” 11 (1997).

WESOŁY M., Przyczyna i wyjaśnianie materialne według Arystotelesa, „Symbolae Philologorum Posnaniensium” 12 (1998).

WESOŁY M., Z rozważań nad podstawami prawdziwości przesłanek nauki według Arystotelesa, [w:] S. Kaczmarek (red.), „Z badań nad filozoficznymi podstawami nauk”, Poznań 1981.

Wesoły M.A., Wokół najnowszych studiów nad „Metafizyką” Arystotelesa, [w:] „O metafizyce Arystotelesa. U podstaw filozofowania realistycznego”, A. Maryniarczyk, N. Kunat, Z. Pańpuch (red.), Lublin 2017.

WILEJCZYK M., Korektura nas samych. Pojęcie prawości w pismach Arystotelesa, „Kwartalnik Filozoficzny” 4 (2002).

WIŚNIEWSKI R., Koncepcja zła w etycznych pismach Arystotelesa [w:] Z problematyki teorii zła, Inowrocław—Toruń 1992. 

WRÓBEL M., Strabon o Arystotelesie i jego dziełach, „Classica Wratislaviensia” 20 (1996).

WRÓBLEWSKI P.P., Demityzacja dyskursu filozoficznego w „Peri theon” Stratona z Lampsakos, [w:] „Religie w świecie antycznym”, A. Izdebski, R. Matuszewski, P. Piwowarczyk (red.), Poznań 2007.

ZALEWSKI G., Arystotelesowskie vs. platońskie rozumienie choroby psychicznej, „Test” 4 (1996).

ZAWADZKI R.K., Metoda badawcza w „Poetyce” Arystotelesa, „Meander” 5–6 (1995). 

ZIEMIAŃSKI S., Rola przyczyny sprawczej w poznaniu naukowym u Arystotelesa, „Roczniki Filozoficzne” 12 (1964).

ZIEMIAŃSKI S., Problem ruchu lokalnego u Arystotelesa, „Rocznik Wydziału Filozoficznego Towarzystwa Jezusowego w Krakowie” (1989). 

ZUZIAK W., Arystotelesowska filozofia spraw ludzkich, „Analecta Cracoviensia” 26 (1994).

ZWOLSKI E., Klasyfikacja ustrojów u Arystotelesa, płynność czy ścisłość, „Biuletyn Lubelskiego Towarzystwa Naukowego” 16 [2] (1974).

ŻARNECKA-BIAŁY E., Historia logiki to filozofia logiki. Na przykładzie sylogistyki z „Analityk pierwszych”, [w:] J. Perzanowski, A. Pietruszczak, C. Gorzka (red.), „Filozofia/Logika, Filozofia Logiczna 1994. materiały I Polskich Warsztatów Logiczno-Filozoficznych, Szklarska Poręba, 25–29 Kwietnia 1994 roku”, Toruń 1995.

ŻARNECKA-BIAŁY E., Arystotelesa igraszki ze sprzecznością, [w:] „Wartość bycia. Władysławowi Stróżewskiemu w darze, (red.) D. Karłowicz, J. Lipiec, B. Markiewicz, B. Szymańska, Kraków–Warszawa 1993.

ŻELAZNA J., Problem zła w filozofii Arystotelesa, „Acta Universitatis Nicolai Copernici” 234 (1991). 

ŻEŁANIEC W., Czy i dlaczego Arystotelejski słaby wolą (akrtēs) nie wybiera?, „Roczniki Filozoficzne KUL” 65 (2017).

ŻURBA M., Filozof i psychoanalityk. O przemianie moralnej: możliwość dopełnienia etyki Arystotelesowskiej przez jedną ze współczesnych teorii psychologicznych, „Etyka” 41 (2008).